Missions

Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย

คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย คณะกรรมการสรรหามิชชันนารีไทย


Designed by:

ประเทศเวียดนาม PDF Print E-mail
Written by Administrator   
Tuesday, 07 September 2010 06:39

 

 

ประเทศเวียตนาม...


มีชื่ออย่างเป็นทางการ สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียตนาม (socialist republic of vietnam)


รูปแบบการปกครอง สังคมนิยม โดยรัฐธรรมนูญฉบับปี ค.ศ. 1992


กำหนดให้เวียดนามเป็นประเทศ สาธารณรัฐสังคมนิยม

เมืองหลวงคือกรุงฮานอย


"ฮานอย"หมายถึงตอนต้นของแม่น้ำ ตั้งอยู่ตอนต้นอยู่บนลุ่มแม่น้ำแดง ในปี พ.ศ.2489 ดินแดนเวียดนามแยกออกเป็นสองประเทศ โดย

 

ฮานอยเป็นเมืองหลวงของเวียดนามเหนือ แต่เมื่อรวมประเทศใน พ.ศ.2519 ฮานอยจึงเป็นเมืองหลวงหนึ่งเดียวของเวียดนามในปัจจุบัน

 

โฮจิมินห์ แต่เดิมนั้นชื่อ ไซ่ง่อน เคยเป็นเมืองหลวงของเวียตนามใต้แต่เมื่อมี มีการรวมประเทศในปี พ.ศ.2519 เมืองหลวงยัง

 

คงเป็น ฮานอย แต่ได้เปลี่ยนชื่อจาก ไซ่งอนมาเป็น โฮจิมินห์ เพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านโฮจิมินห์ นักปฏิวัติของประเทศ ความสำคัญของ

 

เมืองนี้คือเป็นเมืองค้าขาย จึงเป็นที่สนใจของชาวต่างชาติ ที่อยากทำธุรกิจ ต่างๆอยู่มาก


การปกครอง
ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์


พรรคการเมือง

ระบบพรรคเดียว คือพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

รัฐบาล แต่งตั้งโดยสภาแห่งชาติ (National Assembly) มีวาระดำรงตำแหน่ง 5 ปี


ประชากร


มีประชากร 86.7 ล้านคน (เป็นอันดับที่ 12 ของโลก)

เงินสกุล


ใช้เงินสกุล ดอง จะใช้จ่ายด้วยธนบัตรไม่ใช้เหรียญ


ภาษาในเวียตนาม


ภาษาหลักๆคือภาษาเวียตนาม ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน และภาษาฝรั่งเศส นอกจากนั้นแต่ละชนกลุ่มน้อยยังใช้ภาษาเฉพาะของชน

 

เผ่า


พื้นที่


พื้นที่ทั้งหมด 329,566 ตารางกิโลเมตร


ภูมิประเทศ


มีพรหมแดนด้านตะวันตกติดกับประเทศลาว ทิศเหนือติดกับจีน ทิศใต้ติดกับประเทศกัมพูชา ทิศตะวันตก ติดทะเลจีนใต้ เป็นดินแดน

 

ที่ค่อนข้างจะอุดมสมบูรณ์ ทั้งการเกษตร และ การประมง

ชนเผ่าต่างๆในเวียตนาม


ประเทศเวียตนาม เป็นอีกประเทศที่มีชนเผ่าต่างๆ กว่า 54 ชนเผ่า

 

 

เวียด (ขีนห์) นุง ดาว เขมอ ม้ง ขมุ ต่าย ไท ลาหู เหมื่อง จาม (ที่นับถืออิสลาม) ลาว ฮั้ว (จีน) อื่นๆ

 

ประวัติศาสตร์

1. ภายใต้การยึดครองของ ฝรั่งเศส ปี ค.ศ.1888 – ค.ศ.1954

ในสมัยของจักรพรรดิตึดึ๊ก สมัยนี้เวียดนามเริ่มใช้นโยบายต่อต้านการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของบาทหลวงชาวตะวันตกอย่างรุนแรง มีการจับกุมและประหารบาทหลวงชาวตะวันตกอย่างต่อเนื่อง รวมถึงชาวเวียดนามที่นับถือคริสต์ศาสนา จนในที่สุดบาทหลวงชาวฝรั่งเศสขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลของตนให้ช่วยคุ้มครองจึงนำไปสู่การสู้รบกันของทั้งสองฝ่าย

ต่อมากองกำลังฝรั่งเศสบุกโจมตีดินแดนภาคใต้ จักรพรรดิตึดึ๊กยอมสงบศึกและมอบดินแดนภาคใต้ให้แก่ฝรั่งเศส ชาวเวียดนามเริ่มต่อต้านการยึดครองของฝรั่งเศสแต่ไม่อาจต่อสู้กับแสนยานุภาพที่เหนือกว่าได้ ฝรั่งเศสจึงเข้าควบคุมเวียดนามอย่างจริงจังมากขึ้นและแบ่งเวียดนามออกเป็น 3 ส่วน คืออาณานิคมโคชินจีน ในภาคใต้ เขตอารักขาอันนาม ในตอนกลางและเขตอารักขาตังเกี๋ยในภาคเหนือ เวียดนามยังมีจักรพรรดิเช่นเดิมแต่ต้องผ่านการร่วมคัดเลือกโดยข้าหลวงฝรั่งเศสและมีฐานะเป็นสัญลักษณ์ อำนาจในการบริหารการคลัง การทหารและการทูตสูงสุดเป็นของฝรั่งเศส ถือว่าเวียดนามสิ้นสุดฐานะเอกราชนับแต่นั้น

ยุคของอาณานิคม ฝรั่งเศสแสวงหาผลประโยชน์จากการปกครองเวียดนามทางด้านเศรษฐกิจ เวียดนามเป็นแหล่งปลูกข้าวและพืชเศรษฐกิจใหม่ ๆ เช่นกาแฟ และยางพารา ส่งออกไปยังฝรั่งเศสและเป็นวัตถุดิบแก่โรงงานในฝรั่งเศส ที่ดินในเวียดนามตกเป็นของชาวฝรั่งเศสจำนวนมาก ชาวฝรั่งเศสเริ่มอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเวียดนาม ขณะเดียวกันก็ส่งเสริมการศึกษาและวัฒนธรรมฝรั่งเศสให้แพร่หลายในเวียดนาม ชาวเวียดนามส่วนหนึ่งได้รับการศึกษาแบบใหม่และเริ่มต้องการอิสระในการทำงานและมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศ นำไปสู่การก่อตัวของกลุ่มชาตินิยมต่าง ๆ ที่เข้มแข็งที่สุดคือ กลุ่มเวียดมินห์ โดยการนำของท่านผู้นำโฮจิมินห์ได้นำชาวนาก่อการต่อต้านฝรั่งเศสในชนบท

2. ระหว่างสงครามเวียตนาม ปี ค.ศ. 1956 – ค.ศ.1960

โฮจิมินห์รับมอบอำนาจจากจักรพรรดิบ๋าวได่และรับตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรก แต่หลังจากนั้นฝรั่งเศส กลับเข้ามาขับไล่รัฐบาลของโฮจิมินห์และไม่ยอมรับเอกราชของเวียดนาม นำไปสู่สงครามจนฝนที่สุดฝรั่งเศสพ่ายแพ้แก่กองกำลังเวียดมินห์ที่ค่ายเดียนเบียนฟู และยอมรับเอกราชของเวียดนาม แต่สหรัฐอเมริกาและชาวเวียดนามในภาคใต้บางส่วนไม่ต้องการรวมตัวกับรัฐบาลของโฮจิมินห์ ต่อมาได้ก่อตั้งดินแดนเวียดนามภาคใต้เป็นอีกประเทศหนึ่ง คือ สาธารณรัฐเวียดนาม หรือเวียดนามใต้ มีเมืองหลวงคือ ไซ่ง่อน เวียดนามเหนือไม่ยอมรับสถานภาพของเวียดนามใต้ ขณะที่สหรัฐอเมริกาได้ให้การช่วยเหลือทางทหารแก่เวียดนามใต้อย่างต่อเนื่อง รวมถึงการส่งทหารมาประจำในเวียดนามใต้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เวียดนามเหนือประกาศทำสงครามเพื่อขับไล่และ "ปลดปล่อย" เวียดนามใต้จากสหรัฐอเมริกาและรวมเข้าเป็นประเทศเดียวกัน พร้อมให้การสนับสนุนกลุ่มชาวเวียดนามใต้ที่ต่อต้านสหรัฐอเมริกา (เวียดกง) ในการทำสงคราม

3. หลังสงครามเวียตนาม ปี ค.ศ. 1961 เป็นต้นมา

การรบส่วนใหญ่กลายเป็นการรบระหว่างทหารอเมริกันและพันธมิตรจากต่างประเทศ กับกองกำลังเวียดกงและเวียดนามเหนือ ทั้งในชนบทและการโจมตีในเมือง แม้สหรัฐอเมริกาได้ทุ่มเทแสนยานุภาพอย่างเต็มที่แต่ก็ไม่อาจทำให้สงครามยุติลงได้ หลังการรุกโจมตีครั้งใหญ่ของเวียดนามเหนือและเวียดกงที่เมืองเว้ และเมืองหลักอื่น ๆ ในเวียดนามใต้ สหรัฐอเมริกาเริ่มเตรียมการถอนกำลังจากเวียดนามใต้และให้เวียดนามใต้ทำสงครามโดยลำพัง สหรัฐอเมริกาถอนทหารจากเวียดนามใต้อย่างเป็นทางการ กองกำลังเวียดนามเหนือและเวียดกงจึงสามารถรุกเข้ายึดไซ่ง่อนและเวียดนามใต้ได้ทั้งหมดในปี 1975 การรวมเวียดนามทั้งสองส่วนเข้าด้วยกันเกิดขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม 1976 และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม นับแต่นั้น


เศรษฐกิจ


เกษตรกรรม

มีผลผลิตได้แก่ ข้าวเจ้า ยางพารา ชา กาแฟ ยาสูบ พริกไทย (2006 ส่งออกกว่า 116,000 ตัน) การประมง เวียดนามจับปลาได้เป็นอันดับ 4 ของสินค้าส่งออก เช่น ปลาหมึก กุ้ง ตลาดที่สำคัญ คือ ญี่ปุ่น ไต้หวัน และสิงคโปร์



อุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญ คือ อุตสาหกรรมทอผ้า ศูนย์กลางอยู่ที่โฮจิมินห์ซิตีและมีนิคมอุตสาหกรรม อมตะซิตี้เบียนโฮ การทำเหมืองแร่ที่สำคัญ คือ ถ่านหิน น้ำมันปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติ เวียดนามเป็นประเทศส่งออกน้ำมันดิบรายใหญ่อันดับ 3 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถัดจากอินโดนีเซียกับมาเลเซีย

มีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว และเผชิญภาวะขาดแคลนพลังงานไฟฟ้า จึงมีการซื้อพลังงานไฟฟ้าจากมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ตั้งแต่กันยายนปี 2004


การนับถือศาสนา


จากการสำรวจประเทศเวียดนามมีประชากร


85% นับถือพุทธนิกายมหายานรวมทั้งที่ถือว่าตนเองไม่มีศาสนา


5 % นับถือ ลัทธิขงจื้อ เต๋า นับถือบรรพบุรุษ นอกจากศาสนาได้กล่าวข้างต้นแล้ว ยังต้องกล่าวถึงลัทธิ ฮวา ห่าว (Hoa Hao)และ ลัทธิ

 

กาว ด่าย (Cao Dai) ทั้งสองลัทธิความเชื่อนี้เป็นความเชื่อในท้องถิ่นของชาวเวียดนาม


7 %โรมันคาทอลิกซึ่งได้รับอิทธิพลจากยุคการล่าอาณานิคมของชาวฝรั่งเศส


1 % โปรแตสเตนท์


และ อื่นๆ 2 % มีทั้ง ฮินดูและชาวมุสลิมที่อาศัยอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นชาวจาม

การประกาศข่าวประเสริฐและชนเผ่าที่ข่าวประเสริฐยังไม่ถึง

ประเทศเวียตนามเป็นประเทศที่ข่าวประเสริฐเข้าตั้งแต่ประมาณก่อนปี 1911ซึ่งได้รับอิสระในกิจกรรมการเผยแพร่หลักคำสอนในเวียดนาม ประมาณปลายศตวรรษที่ 19 มีมิชชั่นนารีจำนวนมากตั้งใจจะเข้ามาประกาศในประเทศเวียดนาม ในระยะเวลาดังกล่าวเป็นช่วงที่เวียดนามอยู่ภายใต้การปกครองของอาณานิคมฝรั่งเศส แต่ฝรั่งเศสไม่อนุญาตในการประกาศที่ข่าวประเสริฐของมิชชั่นนารีโปรแตสแต้นเพราะกลัวจะมีอิทธิพลต่อชาวเวียตนาม

หลังจากเวียตนามประกาศอิสระจากการรุกรานของชาติตะวันตก และมีรัฐธรรมนูญฉบับปี ค.ศ. 1992 รัฐบาลเวียตนามไม่อนุญาตให้มีการประกาศเผยแพร่ศาสนาไม่ว่าจะเป็นศาสนาใดก็ตาม แต่อนุญาตเฉพาะคริสตจักรที่ตั้งในยุคการปกครองของฝรั่งเศส เพียงสามคริสตจักรเท่านั้น แต่ถึงกระนั้นก็ตามยังมีผู้รับใช้พระเจ้าที่เป็นชาวเวียตนามที่แต่เติบโตที่ต่างประเทศอื่นๆเช่น อเมริกา กลับมาตั้งคริสตจักร เรียกว่า คริสตจักรในบ้าน การประกาศข่าวประเสริฐต่อชาวเวียตนามนั้นไม่ยากนักแต่การดำเนินชีวิตคริสเตียนของชาวเวียตนามนั้นจะลำบากมาก ซึ่งอาจจะได้รับการปฏิเสธในการรับเข้าทำงานหรืออาจเจอข้อหากบฏต่อรัฐบาลได้

แต่หลังจากรัฐบาลเวียตนามเข้าร่วมเขตการค้ากาลงทุนกับต่างชาติ เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจภายในประเทศ ทำให้คริสเตียนที่เป็นนักธุรกิจจำนวนมากได้เข้าร่วมลงทุนภายในประเทศ โดยเฉพาะธุรกิจการท่องเที่ยว ในขณะเดียวกันก็ได้ก็ประกาศข่าวประเสริฐไปด้วย ทำให้รัฐบาลไม่จับตามองในการประกาศมากนัก

แต่การประกาศในลักษณะดังกล่าวนั้นทำได้กับประชาชนที่อาศัยในเมืองเท่านั้น แต่ยังมีชนเผ่าต่างๆที่อยู่รอยตะเข็บของประเทศนั้นยังไม่ได้รับข่าวประเสริฐ เช่น ชนเผ่าจาม ที่นับถือศาสนาอิสลาม ส่วนมากอาศัยอยู่ในจังหวัด อันซาง (An Giang) จังหวัด นิง ถ่วน (Ninh Thuan ) และจังหวัด บิง ถ่วน (Binh Thuan) ซึ่งพวกเขายังคงเคร่งครัดในหลักคำสั่งสอน และยังไม่เคยปรากฏการประกาศข่าวประเสริฐในชนเผ่านี้เลย

นอกจากชนเผ่าจามแล้วยังมี ชนเผ่าบาน่าที่ยังอยู่ทางตอนเหนือของเวียตนาม ชนเผ่าเปลกูที่อาศัยบนที่ราบสูงตอนกลางของประเทศ ชนเผ่าญาไล, ชนเผ่าคอน ชนเผ่าตน, ชนเผ่าบวน ,ชนเผ่าเม, ชนเผ่าถวต ฯ ชนเผ่าต่างๆเหล่านี้ก็ยังนับถือบรพบุรุษ หรือนับถือลัทธิ ฮวา ห่าว (Hoa Hao)และ ลัทธิกาว ด่าย (Cao Dai) ซึ่งเป็นลัทธิถ้องถิ่นของเวียตนาม

ถึงแม้ว่าประเทศเวียตนามจะอนุญาตให้มีการประกาศข่าวประเสริฐก็ตาม แต่ก็ยังมีการคุกคามทางอิสรภาพในการนับถือศาสนา เช่น มีการฆ่าผู้เชื่อชาวม้งในเวียตนามอยู่

ชาวเวียตนามที่อาศัยในประเทศไทย

มีชาวเวียตนามจำนวน 40,000 – 60,000 คนที่อาศัยในภาคอีสาน เช่น หนองคาย อุดรธานีสกลนคร นครพนม อุบลฯ ในภาคกลางนั้น มีมากในจังหวัดนครสวรรค์ ลพบุรี สิงห์บุรี อยุธยาสุพรรณบุรี จันทบุรี ส่วนในกรุงเทพฯ เขตดุสิตฯ มีมากที่สุด

มิชชั่นนารีในประเทศเวียตนาม

เช่น John Wolfram Ministries

Global Ministries ของ Metrodist Church

องค์การ Open Door

ซึ่งองค์การเหล่านี้เป็นองค์การที่จัดส่งมิชชั่นนารีไปประเทศเวียตนาม แต่ยังไม่ปรากฏว่ามีมีชชั่นนารีที่เป็นชาวไทย

องค์การคริสเตียนในเวียตนาม

ตัวอย่างเช่น

- Would Wide Orphans Foundation เป็นองค์การที่ทำงานเกี่ยวกับเด็กกำพร้าและเด็กพิการ

- Love Of Vietnam Expressed เป็นองค์การที่ทำงานเกี่ยวกับผู้ติดเชื้อ HIV

- The Kianh Foundation เป็นองค์การที่ให้ทุนการศึกษากับเด็กยากจนในประเทศเวียตนามและส่งเสริมสถาบันครอบครัว

- Degenhardt Foundation เป็นองค์การเล็กๆ ที่ทำงานกับเด็กยากจนและเด็กพิการในชนบทที่ห่างไกลความเจริญ

หัวข้ออธิษฐานเผื่อประเทศเวียตนาม

  1. เจ้าหน้าที่ภายในหน่วยงานของรัฐบาลเวียตนาม ให้รับเชื่อในพระเจ้า
  2. มิชชั่นนารีจากทุกๆประเทศ ให้มีกำลังในการรับใช้
  3. ให้มีนักธุรกิจคริสเตียนชาวไทย ได้ทำธุรกิจและประกาศ
  4. ให้มีมิชชั่นนารี่ชาวไทย
  5. ให้มีการประกาศข่าวประเสริฐกับชนเผ่าต่างๆในเวียตนาม
  6. พี่น้องคริสเตียนในประเทศเวียตนามที่จะยังคงยืนหยัดในความเชื่ออย่างกล้าหาญ และการเลี้ยงดูทางร่างกาย
Last Updated on Tuesday, 07 September 2010 06:59